Shloka 43
ब्रद्माजी बोले--देवताओ! तुमने मुझे अच्छी बात सुझायी है! तुम्हारा कल्याण हो। तुम्हारे हृदयमें जो चिन्ता उत्पन्न हुई है, वही मेरे हृदयमें भी पैदा हुई है ।। लोकत्रयस्य कृत्स्नस्य कथं कार्य: परिग्रह: । कथं बलक्षयो न स्याद् युष्माकं हात्मनश्ल मे,किस प्रकार तीनों लोकोंके अधिकृत कार्यका सम्पादन किया जाय तथा किस तरह तुम्हारी और मेरी शक्तिका भी क्षय न हो
Brahmā uvāca—devatāḥ, yūyaṁ me śobhanāṁ matiṁ darśitavantaḥ; bhavataṁ kalyāṇaṁ bhavatu. yā yuṣmākaṁ hṛdaye cintā samutpannā sā mama hṛdaye ’pi samutpannā. lokatrayasya kṛtsnasya kathaṁ kāryaḥ parigrahaḥ? kathaṁ balakṣayo na syāt yuṣmākaṁ cātmanas ca me?
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—“ഹേ ദേവന്മാരേ! നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഉത്തമമായ ഉപദേശം നൽകിയിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം വരട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉദിച്ച ആശങ്ക തന്നെയാണ് എന്റെ ഹൃദയത്തിലും ഉദിച്ചത്. ത്രിലോകത്തിന്റെ സമസ്ത കാര്യഭാരവും എങ്ങനെ ഏറ്റെടുത്തു യഥാവിധി നിർവഹിക്കാം? അതും ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശക്തിയും എന്റെ ശക്തിയും ക്ഷയിക്കാതിരിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even divine governance must be guided by prudent counsel and shared concern: one should undertake necessary duties for the welfare of all realms while avoiding wasteful depletion of strength—seeking sustainable means to uphold order (dharma).
Brahmā responds to the gods, affirming their advice and admitting he shares their anxiety. He frames the practical problem of administering the entire threefold cosmos and asks how to accomplish this without exhausting either the gods’ power or his own.