Shloka 34
Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
ब्राह्मणानां प्रकोपेन प्रविष्टो वसुधातलम् । मानितास्ते तु विप्रेन्द्रास्त्वं तु गच्छ द्विजोत्तम,'पक्षिराज! वे ब्राह्मणोंके कोपसे पातालमें प्रविष्ट हुए हैं। फिर भी उन्होंने श्रेष्ठ ब्राह्मणोंका सदा सम्मान ही किया है; अतः तुम उनके पास जाओ
brāhmaṇānāṁ prakopena praviṣṭo vasudhātalam | mānitās te tu viprendrās tvaṁ tu gaccha dvijottama, pakṣirāja |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— ബ്രാഹ്മണരുടെ കോപം മൂലം അവർ ഭൂമിയുടെ അടിത്തട്ടിലെ പാതാളത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. എങ്കിലും അവർ ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണരെ എപ്പോഴും ആദരിച്ചിരുന്നതാണ്. അതിനാൽ, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ—ഹേ പക്ഷിരാജാ—നീ അവരുടെ അടുക്കൽ പോകുക.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when one suffers due to the anger or curse of Brahmins, the ethical ideal upheld here is continued reverence toward the virtuous and learned; honoring the worthy is presented as a sustaining dharmic principle despite adversity.
Bhishma explains that certain persons, compelled by the Brahmins’ wrath, have gone into the underworld; nevertheless they had maintained respect for eminent Brahmins. He then instructs the addressed figure—called ‘best of the twice-born’ and ‘king of birds’—to go to them.