Shloka 3
Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
अजेन यष्टव्यमिति प्राहुर्देवा द्विजोत्तमान् । स च च्छागो>प्यजो ज्ञेयो नान्य: पशुरिति स्थिति:,“अजके द्वारा यज्ञ करना चाहिये--ऐसा विधान है।' ऐसा कहकर देवताओंने वहाँ आये हुए सभी श्रेष्ठ ब्रह्मर्षियोंसे कहा, “यहाँ अजका अर्थ बकरा समझना चाहिये, दूसरा पशु नहीं, ऐसा निश्चय है”
ajena yaṣṭavyam iti prāhur devā dvijottamān | sa ca chāgo 'py ajo jñeyo nānyaḥ paśur iti sthitiḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ദേവന്മാർ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “അജകൊണ്ട് യാഗം ചെയ്യണം.” ഇവിടെ ‘അജ’ എന്നത് ആടിനെ തന്നെയെന്ന് നിശ്ചയം; മറ്റൊരു മൃഗവും ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes authoritative interpretation of ritual injunctions: when scripture says to sacrifice with an ‘aja,’ the established tradition clarifies that ‘aja’ here means a goat, not any other animal—showing how dharma relies on precise, context-bound meanings.
Bhishma recounts a declaration by the gods to eminent Brahmins: they instruct that a sacrifice should be performed using an ‘aja’ and explicitly settle the intended referent as a goat, excluding other animals.