Shloka 65
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
महीतलादू गत: स्थान ब्रह्मण: समनन्तरम् । परां गतिमनुप्राप्त इति नैप्लेकमज्जसा,नृपश्रेष्ठी सदा धर्मपर अनुराग रखनेवाले सत्यधर्मपरायण राजा उपरिचर भूमिके भीतर प्रवेश करके भी निरन्तर नारायण-मन्त्रका जप करते हुए भी उन्हींकी आराधनामें तत्पर रहते थे। अतः उन्हींकी कृपासे वे पुन: ऊपरको उठे और भूतलसे ब्रह्मलोकमें जाकर उन्होंने परम गति प्राप्त कर ली। अनायास ही उन्हें निष्ठावानोंकी यह उत्तम गति प्राप्त हो गयी
mahītalād ū gataḥ sthānaṁ brahmaṇaḥ samanantaram | parāṁ gatim anuprāpta iti naiplekam ajjasā ||
ദേവൻ പറഞ്ഞു—അവൻ ഭൂതലത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട ഉടൻ തന്നെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനത്തെത്തി; ഇങ്ങനെ യാതൊരു പ്രയാസവും കൂടാതെ ‘നൈപ്ലേക’ എന്ന പരമഗതി പ്രാപിച്ചു. ധർമ്മപരായണനും സത്യധർമ്മനിഷ്ഠനും ആയ നൃപശ്രേഷ്ഠൻ ഉപരിചര രാജാവ്, ഭൂമിയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചിട്ടും നിരന്തരം നാരായണമന്ത്രം ജപിച്ചു ആരാധനയിൽ തൽപരനായി നിന്നു; ആ ഭഗവത്കൃപയാൽ അവൻ വീണ്ടും ഉയർത്തപ്പെടുകയും ഭൂതലത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് ചെന്നു സ്ഥിരനിഷ്ഠർക്കു ലഭിക്കുന്ന ഉത്തമ പരമാവസ്ഥ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
देव उवाच
Educational Q&A
Steadfast dharma and unwavering devotion—sustained even under adverse or constricted conditions—lead to the highest destiny, and divine grace can elevate the devoted beyond apparent downfall.
The speaker (Deva) describes a devotee-king who, though having entered beneath the earth, continues worship and mantra-japa; by the Lord’s favor he is raised up, reaches Brahmā’s realm (Brahmaloka), and attains the supreme state called Naipleka.