Shloka 14
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
स पूज्यमानो देवैश्व गन्धर्वैक्रेषिभिस्तथा,आसीत् किल महाराज शुकाभिपतने तदा । महाराज! देवता, गन्धर्व, ऋषि, यक्ष, राक्षस और विद्याधरोंने उनका पूजन किया। वहाँसे शुकदेवजीके ऊपर उठते समय उनके चढ़ाये हुए दिव्य पुष्पोंकी वर्षसे वहाँ सब ओरका सारा आकाश छा गया
sa pūjyamāno devaiś ca gandharvair ṛṣibhis tathā, āsīt kila mahārāja śukābhipatane tadā |
മഹാരാജാവേ! അന്ന് ശുകൻ മേലോട്ടുയരുമ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവ്വന്മാരും ഋഷിമാരും അവനെ പൂജിച്ചു. ആദരാർപ്പണമായ ദിവ്യപുഷ്പവൃഷ്ടിയാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളിലെയും ആകാശം മൂടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True spiritual realization and purity command reverence across all realms; the honour shown by gods and sages signifies that inner renunciation and wisdom are higher than worldly status.
As Śukadeva rises upward (in a miraculous ascent), celestial beings—gods, Gandharvas, and sages—worship him, traditionally marked by offerings such as showers of divine flowers that fill the sky.