Shloka 33
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
के वा भुवि चिकित्सन्ते रोगार्तान् मृगपक्षिण: । श्वापदानि दरिद्रांक्ष प्रायो नार्ता भवन्ति ते
ke vā bhuvi cikitsante rogārtān mṛgapakṣiṇaḥ | śvāpādāni daridrāṃkṣa prāyo nārtā bhavanti te ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഈ ഭൂമിയിൽ രോഗബാധിതരായ മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും ചികിത്സിക്കാൻ ആരാണ് പോകുന്നത്? എങ്കിലും, ഹേ ദരിദ്രാക്ഷാ! ശ്വാപദങ്ങൾ (മാംസ/ശവഭക്ഷികൾ) പൊതുവെ രോഗബാധിതരാകുന്നില്ല; അവരിൽ രോഗം വളരെ അപൂർവമാണ്.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the uneven distribution of suffering in the world: humans seek healing and care for the sick, but wild creatures often lack such support—yet some (like scavengers/predators) seem largely free from illness. It prompts reflection on the mystery of suffering and the ethical impulse to provide care where it is absent.
Nārada is speaking in a reflective, didactic mode within Śānti Parva, using observations about animals, birds, and scavenging beasts to make a point about illness, vulnerability, and the conditions of living beings in the world.