Shloka 24
संचिन्वानकमेवैनं कामानामवितृप्तकम् । व्याप्र: पशुमिवासाद्य मृत्युरादाय गच्छति,जैसे जंगलमें नयी-नयी घासकी खोजमें विचरते हुए अतृप्त पशुको सहसा व्याघ्र आकर दबोच लेता है, उसी प्रकार भोगोंकी खोजमें लगे हुए अतृप्त मनुष्यको मृत्यु उठा ले जाती है
sañcinvānakam evainaṁ kāmānām atṛptakam | vyāghraḥ paśum ivāsādya mṛtyur ādāya gacchati ||
ആഗ്രഹവസ്തുക്കൾ നിരന്തരം ശേഖരിച്ചിട്ടും തൃപ്തിയില്ലാത്ത മനുഷ്യനെ മരണം പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു—കാട്ടിൽ പുതുപുല്ല് തേടി അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന അതൃപ്ത മൃഗത്തെ കടുവ അപ്രതീക്ഷിതമായി പിടിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെ।
नारद उवाच
Educational Q&A
Insatiable pursuit of pleasures and constant accumulation do not bring security or fulfillment; death can strike suddenly, so one should cultivate restraint (dama), contentment (santoṣa), and detachment (vairāgya).
Narada delivers a moral instruction using a vivid simile: as a tiger abruptly catches a grazing animal, so Death unexpectedly seizes a person who is busily chasing and collecting objects of desire without ever being satisfied.