Shloka 16
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
सुखाद् बहुतरं दुःखं जीविते नात्र संशय: । स्निग्धत्वं चेन्द्रियार्थेषु मोहान्मरणमप्रियम्,इसमें संदेह नहीं कि जीवनमें सुखकी अपेक्षा दुःख ही अधिक होता है। किंतु सभीको मोहवश विषयोंके प्रति अनुराग होता है और मृत्यु अप्रिय लगती है
sukhād bahutaraṃ duḥkhaṃ jīvite nātra saṃśayaḥ | snigdhatvaṃ cendriyārtheṣu mohān maraṇam apriyam ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഈ ജീവിതത്തിൽ സുഖത്തേക്കാൾ ദുഃഖം കൂടുതലാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. എങ്കിലും മോഹവശാൽ ജീവികൾ ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളിൽ ആസക്തരാകുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ മരണം അവർക്കു അപ്രിയമായി തോന്നുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
Life in saṃsāra contains more suffering than pleasure; nevertheless, delusion makes one cling to sense-objects, and that attachment makes death seem hateful. The ethical thrust is to recognize moha and cultivate detachment and clarity.
Nārada is instructing the listener in a reflective, didactic passage of the Śānti Parva, emphasizing the imbalance of duḥkha over sukha in worldly life and explaining why beings still fear death—because of attachment born of delusion.