Shloka 553
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
तप्यते5थ पुनस्तेन भुक्त्वापथ्यमिवातुर: । तदनन्तर वह और भी बहुत-से नये-नये कर्म करता है और जैसे रोगी अपथ्य खाकर दुःख पाता है, उसी प्रकार उस कर्मसे वह अधिकाधिक कष्ट पाता रहता है
tapyate ’tha punas tena bhuktvā ’pathyam ivāturaḥ | tad-anantaraṁ ca sa bahūni nava-navāni karmāṇi karoti, yathā rogy apathya-bhakṣaṇāt duḥkhaṁ prāpnoti, tathā tat-karmataḥ sa adhikādhikaṁ kleśaṁ prāpnoti |
തദനന്തരം അവൻ അതേ കർമ്മഫലത്താൽ വീണ്ടും ദഹിക്കപ്പെടുന്നു. രോഗി അപഥ്യം ഭക്ഷിച്ച് ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ പിന്നെയും അനവധി പുതുപുതിയ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു; ആ കർമ്മങ്ങളാൽ അവൻ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ക്ലേശം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
Unwholesome actions generate suffering, and if one responds to that suffering by repeating further misguided actions, the distress compounds—just as a patient worsens by eating improper food.
Narada is describing a pattern of moral decline: a person suffers from the result of a prior deed, yet instead of correcting course, he performs more new actions of the same faulty kind and thereby experiences increasing misery.