Shloka 55
स दुःखप्रतिघातार्थ हन्ति जन्तूननेकथा । जो जीव अपने ही किये हुए विभिन्न कर्मोके कारण सदा दुःखी रहता है, वही उस दुःखका निवारण करनेके लिये नाना प्रकारके प्राणियोंकी हत्या करता है ।। ततः कर्म समादत्ते पुनरन्यज्नवं बहु
sa duḥkhapratighātārthaṃ hanti jantūn anekathā | yo jīvaḥ svayam eva kṛtaiḥ vividhaiḥ karmabhiḥ kāraṇaiḥ sadā duḥkhī bhavati, sa eva tasya duḥkhasya nivāraṇārthaṃ nānāprakārāṇāṃ prāṇināṃ hiṃsāṃ karoti || tataḥ karma samādatte punar anyaj janma bahu ||
സ്വന്തം ദുഃഖം അകറ്റുവാൻ മനുഷ്യൻ പലവിധത്തിൽ ജീവികളെ ഹിംസിക്കുന്നു. എന്നാൽ താൻ തന്നെയുണ്ടാക്കിയ വിവിധ കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലമായി എപ്പോഴും ദുഃഖിതനായിരിക്കുന്ന ആ ജീവൻ തന്നെയാണ് ആ ദുഃഖം നീക്കാൻ പല ജീവികളോടും ഹിംസ ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ അവൻ വീണ്ടും കർമ്മം ഏറ്റെടുത്തു അനേകം ജന്മങ്ങളിലേക്കു കടക്കുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
Violence committed to escape one’s own suffering is misguided: suffering arises from one’s own past actions, and harming other beings only generates further karma, perpetuating the cycle of repeated births.
Nārada explains a moral pattern: a distressed person, driven by the urge to counteract pain, kills various creatures; this response becomes fresh karma, leading the person to undertake further actions and to be born again and again.