Shloka 50
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
इन्द्रियैर्नियतैर्देही धाराभिरिव तर्प्यते । लोके विततमात्मानं लोकांक्षात्मनि पश्यति,जिनकी इन्द्रियाँ अपने वशमें हैं, वे जीव उसी प्रकार तृप्त हो जाते हैं, जैसे वर्षाकी धारासे प्यासा मनुष्य। ज्ञानी पुरुष अपनेको प्राणियोंमें व्याप्त और प्राणियोंको अपनेमें स्थित देखते हैं
indriyair niyatair dehī dhārābhir iva tarpyate | loke vitatam ātmānaṃ lokāṃś cātmani paśyati ||
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച ദേഹി, മഴവെള്ളധാരകളാൽ ദാഹാർത്തൻ തൃപ്തനാകുന്നതുപോലെ തൃപ്തനാകുന്നു. ആ ജ്ഞാനി ലോകത്തിൽ ആത്മാവിനെ സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചതായും സർവ്വഭൂതങ്ങളെ ആത്മനിൽ നിലകൊള്ളുന്നതായും കാണുന്നു.
नारद उवाच
Educational Q&A
Mastery over the senses brings genuine contentment, and true wisdom is the vision of the one Self pervading all beings and all beings resting in that Self—reducing craving, fear, and hostility.
In Śānti Parva’s instruction on peace and right living, Nārada delivers a teaching on inner discipline and spiritual insight, using the image of rain satisfying thirst to illustrate how sense-restraint culminates in serene, all-pervading Self-knowledge.