Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
यत् फल ब्राह्मणस्येह मोक्षार्थश्ष॒ यदात्मक: । तस्मिन् वै वर्तसे ब्रह्मन् किमन्यत् परिपृच्छसि,ब्रह्म! इस जगत्में ब्राह्मण होनेका जो फल है और मोक्षका जो स्वरूप है, उसीमें आपकी स्थिति है। अब और क्या पूछना चाहते हैं?
yat phalaṁ brāhmaṇasyeha mokṣārthaś ca yadātmakaḥ | tasmin vai vartase brahman kim anyat paripṛcchasi brahma ||
ബ്രാഹ്മണാ! ഈ ലോകത്തിൽ ബ്രാഹ്മണത്വത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ഫലം എന്തോ, മോക്ഷാർത്ഥിക്ക് മോക്ഷത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്തോ—അതിൽ തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നത്. ഇനി എന്താണ് ചോദിക്കാനുള്ളത്?
जनक उवाच
Janaka affirms that the addressee is already established in the very attainment promised by true Brahminhood and in the essence of liberation; therefore further questioning is unnecessary—realization matters more than inquiry.
In a dialogue on liberation in the Śānti Parva, King Janaka addresses a Brahmin interlocutor, praising his established state in mokṣa-oriented wisdom and asking why he seeks further questions.