Shloka 24
अध्याय ३२३ — श्वेतद्वीपगमनम्, यज्ञभाग-विवादः, एकान्तिभक्त्या नारायणदर्शन-नियमः (Śvetadvīpa Journey; Dispute over Sacrificial Share; Rule of Nārāyaṇa-vision through Single-minded Devotion)
मार्कण्डेयो हि भगवानेतदाख्यातवान् मम । स देवचरितानीह कथयामास मे सदा
mārkaṇḍeyo hi bhagavān etad ākhyātavān mama | sa devacaritānīha kathayāmāsa me sadā ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഈ വൃത്താന്തം എനിക്ക് സ്വയം ഭഗവാൻ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞുതന്നു; ഇവിടെ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ദേവചരിതങ്ങളും പുണ്യകഥകളും എനിക്ക് വിവരിക്കുമായിരുന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the authority of dharmic knowledge transmitted through revered sages: sacred understanding is preserved and validated by trustworthy narrators (ṛṣis) who hand down divine and ethical exemplars through continuous teaching.
Bhīṣma identifies his source for the account: the sage Mārkaṇḍeya. He notes that Mārkaṇḍeya repeatedly narrated to him stories of the gods, establishing the background and credibility for the discourse that follows.