Shloka 86
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
अहमेको न मे कक्रिन्नाहमन्यस्य कस्यचित् | न तं पश्यामि यस्याहं तन्न पश्यामि यो मम
aham eko na me kaścid nāham anyasya kasyacit | na taṃ paśyāmi yasyāhaṃ tan na paśyāmi yo mama ||
വ്യാസൻ പറയുന്നു—ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരും എന്റെതല്ല; ഞാനും ആരുടേതുമല്ല. ‘ഞാൻ അവന്റെവൻ’ എന്നു പറയാവുന്ന ഒരാളെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല; ‘അവൻ എന്റെത്’ എന്നു വിളിക്കാവുന്ന ഒരാളെയും കാണുന്നില്ല.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches non-attachment: the sense of ‘mine’ and ‘belonging to another’ is ultimately unreliable. Recognizing one’s essential aloneness helps dissolve possessiveness and supports inner peace and ethical clarity.
Within the Śānti Parva’s instruction-oriented discourse, Vyāsa voices a reflective, renunciatory insight—framing human relationships and ownership as impermanent and urging a shift from clinging to discernment.