Shloka 95
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
तदर्थवदिदं वाक्यमुपेतं वाक्यसम्पदा । अविक्षिप्तमना राजजन्नेकाग्र: श्रोतुमहसि,अतः: राजन्! आप स्थिरचित्त एवं एकाग्र होकर यह वाक्यसम्पत्तिसे युक्त सार्थक वचन सुनिये
tadarthavad idaṃ vākyam upetaṃ vākyasampadā | avikṣiptamanā rājann ekāgraḥ śrotum arhasi ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജൻ! ഈ വാക്യം അർത്ഥവത്തും വാക്യസമ്പത്താൽ സമ്പന്നവുമാണ്; അതിനാൽ മനസ്സ് ചിതറാതെ, ഏകാഗ്രമായി, ഇത് ശ്രവിക്കേണ്ടതാണ്.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the ethical discipline of listening: a ruler should receive instruction with an undistracted mind and single-pointed attention, because the teaching is purposeful and carefully articulated.
In the Śānti Parva’s instructional setting, Bhīṣma addresses the king (Yudhiṣṭhira) and prepares him to hear a significant teaching, urging focused attention before proceeding with the discourse.