Shloka 193
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
भीष्म उवाच इत्येतानि स वाक्यानि हेतुमन्त्यर्थवन्ति च । श्रुत्वा नाधिजगौ राजा किज्चिदन्यदत: परम्,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! सुलभाके ये युक्तियुक्त और सार्थक वचन सुनकर राजा जनक इसके बाद और कोई बात नहीं बोले
bhīṣma uvāca—ityetāni sa vākyāni hetumanty arthavanti ca | śrutvā nādhijagau rājā kiñcid anyad ataḥ param ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ! സുലഭയുടെ യുക്തിസഹവും അർത്ഥഗർഭിതവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം രാജാവ് ജനകൻ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Reasoned, meaningful speech grounded in truth can conclude a dispute more effectively than further argument; when insight is clear, restraint in speech becomes an ethical response.
Bhishma reports that after hearing Sulabha’s logically argued and substantial words, King Janaka is left without a counterpoint and therefore remains silent, ending the exchange.