Shloka 99
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अनन्त इति कृत्वा स नित्यं केवलमेव च । धर्माधर्मो पुण्यपापे सत्यासत्ये तथैव च
ananta iti kṛtvā sa nityaṃ kevalam eva ca | dharmādharmo puṇyapāpe satyāsatye tathaiva ca
അവനെ ‘അനന്തൻ’ എന്നു കരുതി, അവൻ നിത്യവും അവനിലേകമാത്രം സ്ഥിരനായി നിന്നു. അപ്പോൾ ധർമ്മം-അധർമ്മം, പുണ്യം-പാപം, സത്യം-അസത്യം എന്നീ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ എല്ലാം ഒരുപോലെ ആയി; ബദ്ധത സൃഷ്ടിച്ചില്ല.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed absorption in the Infinite (Ananta) dissolves the binding force of moral dualities—dharma/adharma, merit/sin, truth/falsehood—by shifting one’s standpoint from worldly evaluation to the unconditioned reality.
Bhīṣma continues an instruction in Śānti Parva, describing a person who, by contemplating the Lord as Ananta and clinging to Him alone, transcends ordinary oppositional categories that govern ethical and social life.