नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तत्रोपनिषदं चैव परिशेषं च पार्थिव । मथ्नामि मनसा तात दृष्ट्वा चान्वीक्षिकीं पराम्,राजन्! तात! उस समय मैं वहाँ उपनिषद्, उसके परिशिष्ट भाग और परम उत्तम आन्वीक्षिकी विद्यापर दृष्टिपात करके मनके द्वारा उन सबका मन्थन करने लगा
tatro'paniṣadaṃ caiva pariśeṣaṃ ca pārthiva | mathnāmi manasā tāta dṛṣṭvā cānvīkṣikīṃ parām ||
യാജ്ഞവൽക്യൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ, പ്രിയ ബാലാ! അവിടെ ഉപനിഷദ്ബോധവും അതിന്റെ പരിശിഷ്ടഭാഗങ്ങളും പരമോന്നതമായ ആൻവീക്ഷികീ (യുക്തിവിചാരം) വിദ്യയും നിരീക്ഷിച്ച ശേഷം, അവയുടെ സാരാർത്ഥം പിഴിയാൻ ഞാൻ മനസ്സിൽ തന്നെ എല്ലാം മഥനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി।
याज़्ञवल्क्य उवाच