Shloka 317
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत मोक्षधर्मपर्वमें याज्ञवल्क्य और जनकका संवादविषयक तीन सौ सतरहवाँ अध्याय पूरा हुआ
Iti prakāraḥ Śrīmahābhārata-Śāntiparvaṇi antargata Mokṣadharmaparvaṇi Yājñavalkya-Janaka-saṃvāda-viṣayakaḥ trīśata-saptadaśaḥ adhyāyaḥ pūrṇaḥ.
ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ ശാന്തിപർവ്വാന്തർഗതമായ മോക്ഷധർമ്മപർവ്വത്തിൽ യാജ്ഞവൽക്ക്യനും ജനകനും തമ്മിലുള്ള സംവാദവിഷയകമായ മൂന്നു നൂറ്റി പതിനേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not add new doctrine; it signals the completion of a Mokṣadharma chapter centered on Yājñavalkya and Janaka, framing the teaching as a reflective dialogue aimed at liberation (mokṣa) through right understanding and disciplined living.
The text formally closes the chapter in the Śānti Parva’s Mokṣadharma section, identifying its subject as the dialogue between the sage Yājñavalkya and King Janaka and marking the end of that discourse.