Shloka 24
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
शिष्याणामखिल कृत्स्नमनुज्ञातं ससंग्रहम् । सर्वे च शिष्या: शुचयो गता: परमहर्षिता:
śiṣyāṇām akhilaṁ kṛtsnam anujñātaṁ sasaṅgraham | sarve ca śiṣyāḥ śucayo gatāḥ paramaharṣitāḥ ||
ഞാൻ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ആ സമഗ്രഗ്രന്ഥം അതിന്റെ അന്തർത്ഥവും ക്രമബദ്ധമായ സംഗ്രഹവും സഹിതം പൂർണ്ണമായി പഠിപ്പിച്ച്, പിന്നെ അവർക്കു പുറപ്പെടാൻ അനുമതി നൽകി. അപ്പോൾ ശുദ്ധാചാരവും ശാസനയും ഉള്ള ആ ശിഷ്യന്മാർ എല്ലാവരും പരമാനന്ദത്തോടെ തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ ഗൃഹങ്ങളിലേക്കു പോയി.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of complete and responsible transmission of knowledge: the teacher imparts the teaching in full, including its organized summary and inner purport, and the students respond with purity of conduct and disciplined joy—showing that learning is fulfilled when it shapes character (śuci) as well as understanding.
Yājñavalkya concludes instruction: after teaching the disciples the whole text along with its compendium/summary, he grants them permission to leave. The disciples, described as morally pure and highly delighted, depart for their homes.