Shloka 20
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
सुमन्तुनाथ पैलेन तथा जैमिनिना च वै । पित्रा ते मुनिभिश्चैव ततो5हमनुमानित:,तदनन्तर सुमन्तु, पैल, जैमिनि, तुम्हारे पिता तथा अन्य ऋषि-मुनियोंने मेरा बड़ा आदर-सत्कार किया
Sumantunātha Pailena tathā Jaimininā ca vai | pitrā te munibhiś caiva tato 'ham anumānitaḥ ||
അതിനുശേഷം സുമന്തു, പൈല, ജൈമിനി—നിന്റെ പിതാവും മറ്റ് ഋഷിമുനികളും കൂടെ—എന്നെ മഹത്തായ ആദരസത്കാരത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു; അങ്ങനെ അവരുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ യഥോചിതമായി അംഗീകൃതനും മാന്യനുമായി.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct within the learned community: honoring worthy persons, acknowledging merit, and maintaining humility and mutual respect among sages and teachers—values that sustain the transmission of sacred knowledge.
Yājñavalkya recounts that after a certain point, prominent sages—Sumantu, Paila, and Jaimini—together with the listener’s father and other munis, treated him with honor and recognized his standing among them.