Shloka 17
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
कृत्वा चाध्ययन तेषां शिष्याणां शतमुत्तमम् | विप्रियार्थ सशिष्यस्य मातुलस्य महात्मन:
Yājñavalkya uvāca | kṛtvā cādhyayanaṃ teṣāṃ śiṣyāṇāṃ śatam uttamam | vipriyārthaṃ saśiṣyasya mātulasya mahātmanaḥ, mahārāja! | tad-anantaraṃ mayā śatam uttama-śiṣyān śatapathasya adhyayanaṃ kāritam | tataḥ śiṣya-sahitaṃ svam mahāmanasvinaṃ mātulaṃ (yaḥ pūrvaṃ māṃ tiraskṛtavān) apriyaṃ kartum kiraṇaiḥ prakāśamānasya sūryasya iva śiṣyaiḥ suśobhitaḥ san tava pituḥ mahātmanaḥ rājñaḥ janakasya yajñasya anuṣṭhānaṃ kāritavān |
മഹാരാജാ! അതിനുശേഷം ഞാൻ എന്റെ ഉത്തമമായ നൂറു ശിഷ്യന്മാർക്ക് ശതപഥം അധ്യയനം ചെയ്യിച്ചു. പിന്നെ, ശിഷ്യപരിവൃതനായ എന്റെ മഹാത്മാവായ മാമൻ—മുമ്പ് എന്നെ അവഹേളിച്ചവൻ—അവനു അപ്രിയമാകുവാൻ, ഞാൻ ശിഷ്യങ്ങളാൽ ശോഭിച്ചു (കിരണങ്ങളാൽ ദീപ്തനായ സൂര്യനെപ്പോലെ) നിങ്ങളുടെ പിതാവായ മഹാത്മ രാജാ ജനകന്റെ യജ്ഞം നടത്തിപ്പിച്ചു।
याज़्ञवल्क्य उवाच