Shloka 19
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
आयुष्मान् मे भवेत् पुत्रो भवतस्तपसा मुने । न च त॑ पर्वत: किंचिदुवाचेन्द्रव्यपेक्षया,महात्मा पर्वतका यह वचन सुनकर सूंजयने उन्हें प्रसन्न करनेकी चेष्टा करते हुए कहा --'ऐसा न हो। मुने! आपकी तपस्यासे मेरा पुत्र दीर्घजीवी होना चाहिये।” परंतु इन्द्रका ख्याल करके पर्वत मुनि कुछ नहीं बोले
āyuṣmān me bhavet putro bhavatas tapasā mune | na ca taṁ parvataḥ kiñcid uvāca indra-vyapekṣayā |
സൂഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—“മുനേ! നിങ്ങളുടെ തപസ്സിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ എന്റെ പുത്രൻ ആയുഷ്മാനായിരിക്കണം.” എന്നാൽ ഇന്ദ്രനെ മനസ്സിൽ കരുതി പർവത മുനി പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
पर्वत उवाच
Educational Q&A
A wish for another’s welfare (a long-lived son) should be guided by discernment; when powerful forces may react adversely, restraint and prudence can itself be a form of dharma.
Parvata voices a blessing that the son be long-lived through the sage’s tapas, but then falls silent, mindful of Indra—implying concern that Indra might obstruct or resent such outcomes connected with ascetic power.