Shloka 10
बुध्यते च परां बुद्धि विशुद्धाममलां यदा,नृपश्रेष्ठट जब जीवात्मा शुद्ध ब्रह्मविषयिणी, निर्मल एवं सर्वोत्कृष्ट बुद्धिको प्राप्त कर लेता है, तब वह छब्बीसवें तत्त्वरूप परब्रह्मका साक्षात्कार करके तद्भूप हो जाता है। उस स्थितिमें वह नित्य शुद्ध-बुद्ध ब्रह्मभावमें ही प्रतिष्ठित होता है। फिर तो वह सृष्टि और प्रलयरूप धर्मवाली अव्यक्त प्रकृतिसे सर्वधा अतीत हो जाता है
budhyate ca parāṁ buddhiṁ viśuddhām amalāṁ yadā
വസിഷ്ഠൻ പറയുന്നു—പരാബുദ്ധി അത്യന്തം വിശുദ്ധവും അമലവും ആയി ബ്രഹ്മത്തിൽ മാത്രം നിശ്ചലമായി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അവൻ ഇരുപത്താറാമത്തെ തത്ത്വമായ പരബ്രഹ്മത്തെ സാക്ഷാത്കരിച്ചു തദ്രൂപനാകുന്നു. അപ്പോൾ നിത്യശുദ്ധ-ബുദ്ധ ബ്രഹ്മഭാവത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി, സൃഷ്ടി-പ്രളയധർമ്മിയായ അവ്യക്ത പ്രകൃതിയെ പൂർണ്ണമായി അതിക്രമിക്കുന്നു.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
When the intellect becomes perfectly purified and fixed on Brahman, direct realization arises; one becomes established in Brahman-consciousness and thereby transcends unmanifest Prakṛti and its cycle of creation and dissolution.
Vasiṣṭha is instructing a king (nṛpaśreṣṭha) in liberation-teaching: he describes the inner transformation of buddhi culminating in Brahman-realization and freedom from the cosmic processes governed by Prakṛti.