Shloka 47
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
न त्वेवं वर्तमानानामावृत्तिर्विद्यते पुन: । विद्यते$क्षरभावत्वादपरं परमव्ययम्,इस दर्शनके अनुसार ज्ञान प्राप्त करनेवालोंकी इस संसारमें पुनरावृत्ति नहीं होती; क्योंकि वे अविनाशी ब्रह्मभावको प्राप्त हो जाते हैं, अतः परापरस्वरूप निर्विकार परब्रह्मरूपसे ही उनकी स्थिति होती है
na tv evaṁ vartamānānām āvṛttir vidyate punaḥ | vidyate 'kṣara-bhāvatvād aparaṁ parama-vyayam ||
എന്നാൽ ഇങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നവർക്ക് വീണ്ടും ലോകാവർത്തനം ഉണ്ടാകില്ല. കാരണം അവർ അക്ഷരഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു—ക്ഷരത്തെ അതിക്രമിച്ച പരമ അവ്യയ തത്ത്വത്തെ; അതിനാൽ അവരുടെ നില നിർവികാര ബ്രഹ്മത്തിൽ തന്നെയായിരിക്കും.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Abiding in true knowledge and realization leads to apunarāvṛtti—no return to saṁsāra—because the knower attains akṣara-bhāva, the imperishable Brahman, which is supreme and undecaying.
In Śānti Parva’s instruction on liberation, Vasiṣṭha explains the consequence of the described spiritual stance: those established in that realization do not cycle back into worldly existence, since their identity rests in the changeless Brahman.