Shloka 26
अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
वणिक्ययथं द्विजं क्षत्रं वैश्यशूद्रांस्तथैव च । दानं च विविधाकारं दीनान्धकृपणादिषु,वह कभी व्यापार करता, कभी ब्राह्मण और क्षत्रियोंके कर्तव्यका पालन करता तथा कभी वैश्यों और शूद्रोंके कर्मोंका आश्रय लेता। दीन-दुखी और अन्धोंको नाना प्रकारके दान देता है
vaṇig yathāṁ dvijaṁ kṣatraṁ vaiśyaśūdrāṁs tathaiva ca | dānaṁ ca vividhākāraṁ dīnāndhakṛpaṇādiṣu ||
ചിലപ്പോൾ അവൻ വാണിജ്യക്കാരനെപ്പോലെ വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നു; ചിലപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്റെയും ക്ഷത്രിയന്റെയും ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു; മറ്റുചിലപ്പോൾ വൈശ്യ-ശൂദ്രരുടെ തൊഴിലും ആശ്രയിക്കുന്നു. ദീനർ, ദുഃഖിതർ, അന്ധർ, കൃപണർ മുതലായവർക്ക് നാനാവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നു.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse highlights adaptability in livelihood and conduct across social roles, while emphasizing dāna (charitable giving) as a consistent ethical duty—especially toward the vulnerable (the destitute, afflicted, and helpless).
Vasiṣṭha is describing a person’s varied modes of action—sometimes trading, sometimes adopting the duties associated with different varṇas—and notes that he practices diverse forms of charity directed to those in need.