Shloka 3
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
उताहो नाममात्र वै सुवर्णछ्ठीविनो&भवत् | कथं वा काञ्चनष्ठीवीत्येतदिच्छामि वेदितुम्
utāho nāmamātraṃ vai suvarṇaṣṭhīvino 'bhavat | kathaṃ vā kāñcanaṣṭhīvīty etad icchāmi veditum |
യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു— “ആ ബാലന് ‘സുവർണഷ്ടീവിൻ’ എന്ന പേര് വെറും പേരിലൊതുങ്ങിയതാണോ, അതോ അവനിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അത്തരം ഗുണവും ഉണ്ടായിരുന്നോ? പിന്നെ ‘കാഞ്ചനഷ്ടീവി’ എന്ന പേര് അവന് എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ഇതെല്ലാം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical inquiry into whether a person’s reputation (a name) reflects real qualities and actions. It invites reflection on how labels arise—through mere convention, through observable conduct, or through deeper karmic causes—and cautions against judging solely by hearsay.
Yudhiṣṭhira asks for clarification about a boy known by striking epithets—‘Suvarṇaṣṭhīvin’ and ‘Kāñcanaṣṭhīvī.’ He wants to know whether the title was only nominal or based on an actual phenomenon/quality, and what specific cause led to that name.