Shloka 23
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
ब्रह्मचारी गुरुर्यस्मात् तपस्वी ब्राह्मणश्व॒ सन्
brahmacārī gurur yasmāt tapasyī brāhmaṇaś ca san, āp brahmacārī, mere gurujana, tapassvī aur brāhmaṇa haiṃ to bhī āpane hamlogoṃ meṃ jo śarta huī thī, use toṛ diyā hai; isaliye maiṃ atyanta kupita hokara āpako jo śāpa de rahā hūṃ use suniye—
കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു—“നീ ബ്രഹ്മചാരിയും, എന്റെ ഗുരുവും, തപസ്വിയും, ബ്രാഹ്മണനും ആണെങ്കിലും, നമ്മുടെ ഇടയിൽ നിശ്ചയിച്ച നിബന്ധന നീ ലംഘിച്ചു. അതുകൊണ്ട് അത്യന്തം ക്രോധത്തോടെ ഞാൻ ഉച്ചരിക്കുന്ന ശാപം കേൾക്കുക.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Moral status—being a brahmacārī, guru, tapasvī, or brāhmaṇa—does not excuse violating an agreed condition. Ethical accountability applies even to the revered, and breach of a pact invites serious consequences.
Kṛṣṇa addresses a respected teacher-ascetic who has broken a prior stipulation made between them. Feeling deeply wronged, Kṛṣṇa announces that he will pronounce a curse and asks the other to listen.