Shloka 133
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
सुकुमारी कुमारी च पद्मकिज्जल्कसुप्र भा । तब “बहुत अच्छा” कहकर राजाने उन दोनोंका सत्कारपूर्वक पूजन किया। तदनन्तर एक दिन राजा सूंजयने अत्यन्त प्रसन्न होकर उन दोनों तपस्वी महात्माओंसे कहा --“महर्षियो! यह मेरी एक ही कन्या है
sukumārī kumārī ca padmakijjalkasuprabhā | tad “bahut acchā” kahakara rājāne un donoṃkā satkārapūrvaka pūjana kiyā | tadanantara eka dina rājā sūṃjayane atyanta prasanna hokara un donoṃ tapasvī mahātmāoṃse kahā—“maharṣiyo! yaha merī eka hī kanyā hai, jo parama sundarī, darśanīyā, nirdoṣa aṅgoṃvālī tathā śīla aura sadācārase sampanna hai | kamala-kesarake samāna kāntivālī yaha sukumārī kumārī ājase āpa donoṃkī sevā karegī”
സുകുമാരീ എന്ന ആ കുമാരി പദ്മകേശരത്തെപ്പോലെ ദീപ്തിയുള്ളവളായിരുന്നു. രാജാവ് “വളരെ നല്ലത്” എന്നു പറഞ്ഞ് ആ രണ്ടുപേരെയും സത്കാരപൂർവ്വം പൂജിച്ച് ആദരിച്ചു. തുടർന്ന് ഒരു ദിവസം രാജാവ് സൂഞ്ജയൻ അത്യന്തം ആനന്ദത്തോടെ ആ രണ്ടു തപസ്വി മഹാത്മാക്കളോടു പറഞ്ഞു— “മഹർഷിമാരേ! ഇവളാണ് എന്റെ ഏകമാത്ര പുത്രി. അത്യന്തം സുന്ദരിയും ദർശനീയയും, അവയവങ്ങളിൽ നിർദോഷയും, ശീലവും സദാചാരവും നിറഞ്ഞവളുമാണ്. പദ്മകേശരത്തെപ്പോലെ കാന്തിയുള്ള ഈ സുകുമാരീ കുമാരി ഇന്നുമുതൽ നിങ്ങളിരുവരെയും സേവിക്കും.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The passage foregrounds dharma expressed as satkāra (honoring guests) and reverence toward tapasvins: a king demonstrates ethical kingship by welcoming sages respectfully and offering appropriate support and service, emphasizing humility and right conduct over mere status.
After honoring two ascetic sages, King Sūṃjaya later speaks to them with delight and presents his only daughter, Sukumārī—praised for beauty and virtue—declaring that she will attend and serve the two sages from that day onward.