Shloka 11
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
सुकुमारी कुमारी च पद्मकिज्जल्कसुप्र भा । तब “बहुत अच्छा” कहकर राजाने उन दोनोंका सत्कारपूर्वक पूजन किया। तदनन्तर एक दिन राजा सूंजयने अत्यन्त प्रसन्न होकर उन दोनों तपस्वी महात्माओंसे कहा --“महर्षियो! यह मेरी एक ही कन्या है
sukumārī kumārī ca padmakijjalkasuprabhā |
“സുകുമാരി” എന്ന പേരുള്ള ഒരു കന്യക ഉണ്ടായിരുന്നു—അത്യന്തം কোমള, പദ്മകേശരത്തെപ്പോലെ ദീപ്തിമതി. അപ്പോൾ രാജാവ് “അതിവിശേഷം” എന്നു പറഞ്ഞ് ആ രണ്ടു തപസ്വി മഹാത്മാക്കളെ യഥോചിത ബഹുമാനത്തോടെ സത്കരിച്ചു പൂജിച്ചു. പിന്നെ ഒരു ദിവസം അത്യന്തം പ്രസന്നനായി രാജാവ് സൂഞ്ജയൻ ആ രണ്ടു തപോധന മഹാത്മാക്കളോടു പറഞ്ഞു—“മഹർഷിമാരേ! ഇവൾ എന്റെ ഏകമാത്ര പുത്രി—പരമസുന്ദരി, ദർശനീയ, അവയവങ്ങളിൽ നിർദോഷി, ശീലവും സദാചാരവും സമ്പന്ന. പദ്മകേശരസമ കാന്തിയുള്ള ഈ സുകുമാരി ഇന്നുമുതൽ നിങ്ങളിരുവരെയും സേവിക്കും.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma through reverence toward sages and the ethical ideal of honoring spiritual merit with respectful hospitality; it also presents service (sevā) as a valued expression of humility and righteous conduct.
A king, pleased with two ascetic sages, formally honors them and then offers his only daughter Sukumārī—praised for beauty and virtue—to attend and serve them from that day onward.