Shloka 40
अध्याय २९७ — श्रेयः, धृति, दान-नियमाः
Welfare, Steadfastness, and Norms of Giving
धर्मशास्त्राणि वेदाक्ष षडड़ानि नराधिप । श्रेयसो<र्थे विधीयन्ते नरस्याक्लिष्टकर्मण:,नरेश्वर! धर्मशास्त्र और छहों अंगोंसहित वेद पुण्यकर्म करनेवाले पुरुषके कल्याणके लिये ही कर्तव्यका विधान करते हैं
dharmaśāstrāṇi vedākṣa ṣaḍaṅgāni narādhipa | śreyaso 'rthe vidhīyante narasyākliṣṭakarmaṇaḥ || naraśvara ||
പാരാശരൻ പറഞ്ഞു—നരാധിപാ! ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും ഷഡംഗസഹിതമായ വേദവും—അക്ലിഷ്ടമായ മനസ്സോടെ ധർമ്മകർമ്മം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന്റെ പരമശ്രേയസ്സിനായിട്ടാണ് കർത്തവ്യവിധാനം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്॥
पराशर उवाच
Educational Q&A
That Dharmaśāstra and the Veda (with its six Vedāṅgas) exist to prescribe conduct aimed at śreyas—the enduring welfare and moral uplift of a person—rather than being ends in themselves.
Parāśara is instructing a king in the Śānti Parva, emphasizing the purpose of scriptural injunctions: to guide human action toward the highest good, especially for those committed to righteous, untroubled conduct.