Shloka 3
अपना सगा भाई भी यदि अपने श्रेष्ठ स्वभावका और स्नेहका त्याग कर दे तो लोग उसको त्याग देते हैं; फिर दूसरे किसी साधारण मनुष्यकी तो बात ही क्या है ।। विशिष्टस्य विशिष्टाच्च तुल्यौ दानप्रतिग्रहौ । तयो: पुण्यतरं दान॑ तद् द्विजस्य प्रयच्छत:
viśiṣṭasya viśiṣṭāc ca tulyau dāna-pratigrahau | tayoḥ puṇyataraṃ dānaṃ tad dvijasya prayacchataḥ ||
വിശിഷ്ടൻ വിശിഷ്ടനു നൽകുന്ന ദാനവും, വിശിഷ്ടനിൽ നിന്ന് വിശിഷ്ടൻ സ്വീകരിക്കുന്ന പ്രതിഗ്രഹവും—ഇവ രണ്ടും തുല്യമെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും അവയിൽ ദാനമാണ് കൂടുതൽ പുണ്യകരം, പ്രത്യേകിച്ച് യോഗ്യനായ ദ്വിജനു (ബ്രാഹ്മണനു) നൽകുമ്പോൾ।
पराशर उवाच
Educational Q&A
When both parties are worthy, giving and receiving are both legitimate, but giving is considered more meritorious—especially when directed to a deserving brāhmaṇa—highlighting generosity as a key expression of dharma.
In the Śānti Parva’s didactic setting, Parāśara is instructing on righteous conduct, specifically the ethics of gifting and receiving, and how merit is assessed based on worthiness and intention.