Shloka 17
Adhyāya 290: Sāṃkhya-vidhi, Deha-doṣa, Guṇa-vicāra, and Mokṣa-gati
Bhīṣma–Yudhiṣṭhira Dialogue
निरन्तरं च मिश्र च लभते कर्म पार्थिव । कल्याणं यदि वा पापं न तु नाशो<स्य विद्यते,राजन! मनुष्य कर्मके फलरूपसे कभी केवल सुख, कभी सुख-दुःख दोनोंको एक साथ प्राप्त करता है। पुण्य या पाप कोई भी कर्म क्यों न हो, फल भोगे बिना उसका नाश नहीं होता
nirantaraṃ ca miśraṃ ca labhate karma pārthiva | kalyāṇaṃ yadi vā pāpaṃ na tu nāśo 'sya vidyate, rājan ||
പരാശരൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ! മനുഷ്യൻ ചിലപ്പോൾ കർമഫലം ഇടവിടാതെ സുഖമായി അനുഭവിക്കുന്നു; ചിലപ്പോൾ സുഖവും ദുഃഖവും കലർന്ന അനുഭവമായി ലഭിക്കുന്നു. കർമ്മം പുണ്യമാകട്ടെ പാപമാകട്ടെ, ഫലം അനുഭവിക്കാതെ അത് നശിക്കുകയില്ല.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Karma inevitably yields its fruit: whether merit or sin, an action does not simply vanish; its result must be experienced, sometimes as pure happiness and sometimes as a mixed outcome of happiness and suffering.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and moral order, the sage Parāśara addresses a king, explaining the inescapable operation of karmic results in human life.