Adhyāya 290: Sāṃkhya-vidhi, Deha-doṣa, Guṇa-vicāra, and Mokṣa-gati
Bhīṣma–Yudhiṣṭhira Dialogue
नाबीजाज्जायते किंचिन्नाकृत्वा सुखमेधते । सुकृतैर्विन्दते सौख्य॑ प्राप्य देहक्षयं नर:,जैसे बिना बीजके कोई अंकुर पैदा नहीं होता, उसी प्रकार पुण्यकर्म किये बिना कोई सुखी या समृद्धिशाली नहीं हो सकता; अतः मनुष्य देहत्यागके पश्चात् पुण्यकर्मोंके फलसे ही सुख पाता है
വിത്തില്ലാതെ മുള പിറക്കാത്തതുപോലെ, പുണ്യകർമ്മം ചെയ്യാതെ ആരും സുഖിയാകുകയോ സമൃദ്ധനാകുകയോ ചെയ്യില്ല. ദേഹക്ഷയം പ്രാപിച്ച ശേഷം മനുഷ്യൻ തന്റെ സുകൃതഫലത്താൽ തന്നെയാണ് സുഖം നേടുന്നത്.
पराशर उवाच