Shloka 99
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
स चेन्ममार सूंजय चतुर्भद्रतरस्त्वया । पुत्रात् पुण्यतरश्वैव मा पुत्रमनुतप्यथा:,'सूृंजय! वे तुम्हारी अपेक्षा चारों कल्याणमय गुणोंमें बढ़े हुए थे और तुम्हारे पुत्रसे भी अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी मर गये तो तुम्हारा पुत्र किस गिनतीमें है? अत: तुम उसके लिये शोक न करो
sa cen mamāra suñjaya caturbhadrataras tvayā | putrāt puṇyataras caiva mā putram anutapyathāḥ ||
വായു പറഞ്ഞു—“ഹേ സുന്ജയ! നിന്നേക്കാൾ നാലു മംഗളഗുണങ്ങളിൽ ഉന്നതരും, നിന്റെ പുത്രനേക്കാൾ പോലും അധികം പുണ്യവാന്മാരുമായവർ പോലും മരണപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ നിന്റെ പുത്രന് മരണത്തിനെതിരെ എന്ത് പ്രത്യേക അവകാശം? അതിനാൽ പുത്രനെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കരുത്.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Death is universal and does not spare even those who are more virtuous or more excellently endowed; therefore excessive grief is to be restrained, and one should cultivate steadiness and acceptance in accordance with dharma.
Vāyudeva addresses Suñjaya, reasoning with him to lessen his sorrow: if even superior and highly meritorious persons have died, Suñjaya should not be overwhelmed by grief for his own son.