Shloka 45
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
भरतं चैव दौष्यन्तिं मृतं संजय शुश्रुम । शाकुन्तलं महात्मानं भूरिद्रविणसंचयम्,'सूंजय! दुष्यन्त और शकुन्तलाके पुत्र महाधनी महामनस्वी भरत भी मृत्युके अधीन हो गये, यह हमने सुना था
bharataṃ caiva dauṣyantiṃ mṛtaṃ sañjaya śuśruma | śākuntalaṃ mahātmānaṃ bhūridraviṇasañcayam ||
വായു പറഞ്ഞു— “ഹേ സഞ്ജയ, ദുഷ്യന്തന്റെയും ശകുന്തളയുടെയും പുത്രനായ, മഹാത്മാവും അപാര ധനസഞ്ചയകനുമായ ഭരതനും മരണത്തിന്റെ അധീനനായതായി ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്।”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the greatest kings—noble in character and rich in possessions—cannot escape death; therefore one should not rely on wealth or status as lasting supports, but cultivate dharma and inner detachment.
Vāyu addresses Sañjaya and cites Bharata’s death as an example: despite being the illustrious son of Duṣyanta and Śakuntalā, renowned for greatness and wealth, he too became subject to mortality.