Shloka 11
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
संग्राममें शोभा पानेवाले वे सभी शूरवीर शत्रुका सामना करते हुए पराजित हुए हैं। उनमेंसे कोई भी पीठपर चोट खाकर या भागता हुआ नहीं मारा गया है ।। सर्वे त्यक्त्वा55त्मन: प्राणात् युद्ध्वा वीरा महामृधे । शस्त्रपूता दिवं प्राप्ता न तान् शोचितुमहसि,सभी वीर महायुद्धमें जूझते हुए अपने प्राणोंका परित्याग करके अस्त्र-शस्त्रोंसे पवित्र हो स्वर्गलोकमें गये हैं, अतः तुम्हें उनके लिये शोक नहीं करना चाहिये
sarve tyaktvātmanāḥ prāṇān yuddhvā vīrā mahāmṛdhe | śastrapūtā divaṃ prāptā na tān śocitum arhasi ||
ആ വീരന്മാർ എല്ലാവരും മഹായുദ്ധത്തിൽ പൊരുതി പ്രാണം ത്യജിച്ച്, ശസ്ത്രധർമത്താൽ ശുദ്ധരായി സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിച്ചു; അതിനാൽ അവരുടെ വേണ്ടി നീ ശോകിക്കേണ്ടതില്ല.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Grief is inappropriate for warriors who died facing the enemy in righteous combat: by fulfilling kṣatriya-dharma and giving up life in battle, they are regarded as ‘purified’ and as attaining heaven; the listener is urged to replace lamentation with dharmic understanding.
Vāyudeva addresses a mourner after a great battle, emphasizing that the fallen heroes were not killed while fleeing or struck from behind; they fought directly, relinquished their lives in the thick of combat, and thus are portrayed as having reached the celestial realm.