Shloka 32
Adhyāya 283: Varṇa-vṛtti, Nyāya-ārjana, and the Decline-and-Restoration of Dharma (वर्णवृत्तिः न्यायार्जनं च)
आत्मन: कर्मसक्षित्वे तेन सार्थ सहानुगा । उस समय भवानीके क्रोधसे प्रकट हुई अत्यन्त भयंकर रूपवाली महाकाली महेश्वरीने भी अपना पराक्रम दिखानेके लिये सेवकोंसहित उस वीरके साथ प्रस्थान किया था ।। ३१ *॥ देवस्यानुमतं मत्वा प्रणम्य शिरसा तत:,(वीरभद्रने किस प्रकार उस यज्ञका विध्वंस किया, यह प्रसंग आगे बताया जाता है--) महादेवजीकी अनुमति जानकर उसने मस्तक झुकाकर उन्हें प्रणाम किया। वह वीर अपने ही समान शौर्य, रूप और बलसे सम्पन्न था (उसकी कहीं उपमा नहीं थी)। भगवान् शिवका वह सब कुछ करनेमें समर्थ क्रोध ही मूर्तिमानू होकर उस वीरके रूपमें प्रकट हुआ था। उसके बल, वीर्य, शक्ति और पुरुषार्थका कहीं अन्त नहीं था। पार्वतीदेवीके क्रोध और खेदका निवारण करनेवाला वह पुरुष वीरभद्रके नामसे विख्यात हुआ
ātmanaḥ karma-sākṣitve tena sārtha-sahānugā |
സ്വകൃത്യത്തിന് സാക്ഷിയായി അവളും തന്റെ അനുചരന്മാരോടുകൂടെ ആ വീരനോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു. അന്നേരം ഭവാനിയുടെ ക്രോധത്തിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട അതിഭയങ്കരരൂപിണിയായ മഹാകാളി മഹേശ്വരിയും തന്റെ സേവകരോടുകൂടെ ആ വീരനോടൊപ്പം പരാക്രമം പ്രകടിപ്പിക്കാനായി പ്രസ്ഥാനം ചെയ്തു.
दक्ष उवाच
Educational Q&A
Ritual power without humility and reverence becomes ethically hollow; when pride and disrespect violate dharma, divine force may arise to correct the imbalance, emphasizing accountability for one’s actions (karma) and the restoration of moral order.
Dakṣa describes how a fierce divine presence, accompanied by attendants, proceeds together with the heroic agent of destruction. In the broader episode, Śiva’s sanctioned force (Vīrabhadra, with Mahākālī and retinues) moves to dismantle Dakṣa’s sacrifice after Dakṣa’s affront, setting up the ensuing devastation of the yajña.