Shloka 24
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
महेश्वर उवाच दक्षो नाम महाभागे प्रजानां पतिरुत्तम: । हयमेधेन यजते तत्र यान्ति दिवौकस:
maheśvara uvāca dakṣo nāma mahābhāge prajānāṁ patir uttamaḥ | hayamedhena yajate tatra yānti divaukasaḥ ||
മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു—“മഹാഭാഗേ! ദക്ഷൻ എന്നൊരു പ്രസിദ്ധ പ്രജാപതി ഉണ്ട്; അവൻ പ്രജകളുടെ ഉത്തമ രക്ഷകൻ. അവൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തുന്നു; ആ യാഗത്തിലേക്കാണ് സ്വർഗവാസികളായ ദേവന്മാർ പോകുന്നത്.”
महेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic prestige of properly performed Vedic sacrifice: when a righteous lord like Dakṣa conducts the Aśvamedha, even the gods are drawn to participate, implying that disciplined ritual action sustains cosmic order and earns divine recognition.
Maheśvara addresses a noble lady and introduces Dakṣa as an eminent Prajāpati who is performing an Aśvamedha. The statement sets the scene by emphasizing the grandeur of the rite—so significant that celestial beings come to it.