Shloka 173
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
नलिन्या बिसमध्यस्थ उवासाब्दगणान् बहून् उस ब्रह्महत्याने देवेन्द्रको पकड़ लिया और वह तुरंत ही उनके शरीरसे सट गयी। वह ब्रह्म हत्याजनित भय उपस्थित होनेपर इन्द्र उससे पिण्ड छुड़ानेके लिये भागे और कमलकी नालके भीतर घुसकर उसीमें बहुत वर्षोतक छिपे रहे
nalinyā bisamadhyastha uvāsa abdagaṇān bahūn | atha brahmahatyā devendram apakarṣya jagrāha sā ca tatkṣaṇāt tasya śarīre saṭṭābhavat | brahmahatyājanita-bhaye samupasthite indraḥ tasmāt piṇḍaṃ mocayituṃ palāyitvā kamalanālasya madhye praviśya tatraiva bahūn varṣagaṇān nyavasat ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— ആ ബ്രഹ്മഹത്യ ദേവേന്ദ്രനെ പിടികൂടി; ഉടൻ തന്നെ അവന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നു പിടിച്ചു. ബ്രഹ്മഹത്യാജന്യമായ ഭയത്തിൽ വിറച്ച് ഇന്ദ്രൻ അതിൽ നിന്ന് വിടുതൽ നേടാൻ ഓടി; താമരനാളിന്റെ പൊള്ളയായ ഉള്ളിലേക്കു കയറി അവിടെ അനേകം വർഷങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞു പാർത്തു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even the highest authority is not beyond moral consequence: grave wrongdoing (brahmahatyā) brings immediate fear and social-spiritual pollution, and mere flight or concealment cannot truly resolve guilt—implying the need for rightful expiation and restoration of dharma.
Brahmahatyā, treated as a force that can physically cling to a person, seizes Indra. Terrified, Indra runs away and hides inside the hollow of a lotus-stalk, remaining concealed there for many years to escape the affliction.