Shloka 22
मोक्षधर्मः — स्नेहपाशच्छेदः
Mokṣa-dharma: Cutting the Bonds of Attachment
अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा य: प्रव्रजेद् गृहात् । लोकास्तेजोमयास्तस्य तथा55नन्त्याय कल्पते,जो पुरुष सबको अभय-दान देकर घरसे निकल जाता है, उसे तेजोमय लोकोंकी प्राप्ति होती है तथा वह अनन्त परमात्मपदको प्राप्त करनेमें समर्थ होता है
abhayaṁ sarvabhūtebhyo dattvā yaḥ pravrajed gṛhāt | lokās tejo-mayās tasya tathā anantyāya kalpate ||
സകലഭൂതങ്ങൾക്കും അഭയദാനം നൽകി ഗൃഹം വിട്ട് പ്രവ്രജ്യ സ്വീകരിച്ച് പുറപ്പെടുന്നവന് തേജോമയ ലോകങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു; കൂടാതെ അവൻ അനന്തമായ പരമപദം പ്രാപിക്കാൻ യോഗ്യനാകുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Renunciation becomes spiritually fruitful when grounded in universal non-harm: one should first offer “abhaya” (freedom from fear) to all beings—i.e., live without causing terror or injury—then go forth from household life; such a person gains luminous realms and becomes fit for the endless, supreme goal.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma after the war. Here he praises the ethical foundation of pravrajyā (going forth/renunciation): the renouncer who ensures safety for all beings is said to attain exalted post-mortem realms and eligibility for the highest liberation.