Shloka 27
पापात्म-धर्मात्म-लक्षणम् तथा निर्वेदेन मोक्षमार्गः | Marks of the Sinful and the Righteous; Dispassion (Nirveda) as a Path to Liberation
न च शोचति नाप्येनं स्थाविर्यमपकर्षति । श्रिया हीनो5पि यो गेहमम्बेति प्रतिपद्यते,“माताके रहते मनुष्यको कभी चिन्ता नहीं होती है, बुढ़ापा उसे अपनी ओर नहीं खींचता है। जो अपनी माँको पुकारता हुआ घरमें जाता है, वह निर्धन होनेपर भी मानो माता अन्नपूर्णेके पास चला जाता है
na ca śocati nāpy enaṃ sthāviryam apakarṣati | śriyā hīno 'pi yo geham ambe iti pratipadyate ||
മാതാവ് ഉള്ളിടത്തോളം മനുഷ്യൻ ദുഃഖിക്കുകയില്ല; വാർദ്ധക്യവും അവനെ കീഴടക്കുകയില്ല. ‘അമ്മേ!’ എന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ കയറുന്നവൻ, സമ്പത്ത് ഇല്ലെങ്കിലും, അന്നപൂർണാദേവിയുടെ ശരണത്തിലെത്തിയതുപോലെ ആകുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse praises the mother as a living refuge: calling upon one’s mother and returning home dispels anxiety and mitigates the harshness of aging; even without wealth, maternal shelter provides a sense of fullness, security, and emotional sustenance.
In Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and right living. Here he offers a reflective maxim: the presence and support of one’s mother makes life feel protected and abundant, countering grief and the decline associated with old age.