Shloka 41
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
सर्वे देवा मर्त्यसंज्ञाविशिष्टा: सर्वे मर्त्या देवसंज्ञाविशिष्टा: । तस्मात् पुत्र मा शुचो राजसिंह पुत्र: स्वर्ग प्राप्प ते मोदते ह
sarve devā martyasaṁjñā-viśiṣṭāḥ sarve martyā devasaṁjñā-viśiṣṭāḥ | tasmāt putra mā śuco rājasimha putraḥ svargaṁ prāptaḥ te modate ha ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—എല്ലാ ദേവന്മാരും ഏതോ വിധത്തിൽ ‘മർത്ത്യ’ എന്ന സംജ്ഞയാൽ വിശിഷ്ടരാണ്; എല്ലാ മർത്ത്യരും ഏതോ വിധത്തിൽ ‘ദൈവ’ എന്ന സംജ്ഞയാൽ വിശിഷ്ടരാണ്. അതിനാൽ, പുത്രാ, ശോകിക്കരുത്, ഹേ രാജസിംഹാ. നിന്റെ പുത്രൻ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവൻ അവിടെ നിശ്ചയമായും ആനന്ദിക്കുന്നു।
पितामह उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma reframes death and status: the boundary between ‘divine’ and ‘mortal’ is not absolute, so one should not be overwhelmed by grief. He urges acceptance grounded in dharma and the belief that a righteous person who dies attains heavenly joy.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs and consoles a grieving king. Here he tells the king not to mourn, affirming that the king’s son has reached svarga and is rejoicing there.