Shloka 38
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तियावत् स्थास्यति मेदिनी । दानयज्ञप्रजासगैरेते हि दिवमाप्नुवन्,जबतक यह पृथ्वी रहेगी, तबतक उनकी कीर्ति संसारमें स्थिर रहेगी। उन सबने दान, यज्ञ और प्रजा-सृष्टिके द्वारा स्वर्गलोक प्राप्त किया था
teṣāṁ pratiṣṭhitā kīrtir yāvat sthāsyati medinī | dānayajñaprajāsargair ete hi divam āpnuvan ||
ഈ ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം ലോകത്തിൽ അവരുടെ ഉറച്ചുനിലക്കുന്ന കീർത്തി അചഞ്ചലമായി നിലനിൽക്കും. കാരണം ദാനം, യജ്ഞം, പ്രജാസൃഷ്ടി—ഇവയിലൂടെ തന്നെയാണ് അവർ സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിച്ചത്.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Enduring renown and heavenly attainment are linked to dharmic life: generosity (dāna), sacred duty through sacrifice (yajña), and responsible continuation of society/lineage through progeny (prajā-sarga). These are presented as pillars of merit that outlast one’s lifetime.
Vyāsa is describing a group previously mentioned in the chapter, praising their lasting fame on earth and stating the causes of their ascent to heaven—namely their practice of charity, performance of sacrifices, and the creation/maintenance of progeny or subjects.