Shloka 19
Gārhasthya-Śreṣṭhatā and Kṣatriya-Daṇḍadhāraṇa
Householder Primacy and the Royal Duty of Punishment
तयोरावसथावास्तां रमणीयौ पृथक् पृथक् । नित्यपुष्पफलैवक्षैरुपेती बाहुदामनु,बाहुदा नदीके तटपर उन दोनोंके अलग-अलग परम सुन्दर आश्रम थे, जो सदा फल- फूलोंसे लदे रहनेवाले वृक्षोंसे सुशोभित थे
tayor āśramāv āstāṃ ramaṇīyau pṛthak pṛthak | nityapuṣpaphalair vṛkṣair upetī bāhudām anu ||
അവർക്കു രണ്ടുപേര്ക്കും വേറേവേറെ അത്യന്തം മനോഹരമായ ആശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവ ബാഹുദാ നദീതീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്തു; നിത്യവും പുഷ്പഫലഭാരിതമായ വൃക്ഷങ്ങൾ അവയെ ശോഭിപ്പിച്ചു.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of a tranquil, disciplined life: separate hermitages sustained by nature’s abundance symbolize contentment, non-violence, and inner order—values emphasized throughout the Śānti Parva.
Vyāsa describes the setting: two individuals live in distinct, beautiful āśramas along the Bāhudā river, surrounded by trees perpetually bearing flowers and fruits, establishing a serene backdrop for the ensuing discourse.