Shloka 216
Adhyāya 223: Nāradasya Guṇa-kathana
Catalogue of Nārada’s Virtues
ननृतुस्तत्र गन्धर्वा: घट सहस्राणि सप्तधा | एक समय था
nanṛtus tatra gandharvāḥ ghaṭa-sahasrāṇi saptadhā |
ശക്രൻ പറഞ്ഞു—“അവിടെ ഗന്ധർവന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന്, ഏഴ് വിഭാഗങ്ങളായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ട് നൃത്തം ചെയ്തു. ഒരുകാലത്ത് നിന്റെ മീതെ രത്നങ്ങൾ പതിപ്പിച്ച വിശാലമായ സ്വർണ്ണച്ചത്രം വിരിച്ചിരുന്നതും, ആറായിരം ഗന്ധർവന്മാർ സപ്തസ്വരങ്ങളിൽ പാടിക്കൊണ്ട് നിന്റെ മുമ്പിൽ അവരുടെ നൃത്തകല പ്രദർശിപ്പിച്ചതുമുണ്ട്.”
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse evokes former royal/celestial honors—canopy, music, and dance—to underline the fragility of worldly glory. Such splendor is contingent on karma and time; ethical steadiness and humility are implied as more reliable than status and display.
Śakra (Indra) recalls a past scene of magnificence: Gandharvas in vast numbers perform music and dance before the addressed person, with a jeweled golden parasol held overhead—an image of high sovereignty and honor being described or contrasted with a changed present.