Shloka 186
Adhyāya 223: Nāradasya Guṇa-kathana
Catalogue of Nārada’s Virtues
ज्ञातीन् विभजतो वित्त तदा55सीत् ते मन: कथम् | जिस समय तुम समुद्रके पूर्वतटपर विविध भोगोंका आस्वादन करते हुए निवास करते थे और अपने भाई-बन्धुओंको धन बाँटते थे
jñātīn vibhajato vittaṃ tadā āsīt te manaḥ katham |
ശക്രൻ പറഞ്ഞു—“നീ സമുദ്രത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് വസിച്ച് നാനാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും, നിന്റെ ബന്ധുക്കൾക്കിടയിൽ ധനം വിഭജിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നപ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സിന്റെ നില എങ്ങനെയായിരുന്നു? സുഖസമൃദ്ധിയുടെ നടുവിൽ സ്വജനങ്ങൾക്ക് നൽകുമ്പോൾ നിന്റെ അന്തർവൃത്തി എന്തായിരുന്നു?”
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse probes the ethical psychology of giving: true dāna is not only the act of distributing wealth but the inner state—whether generosity is accompanied by attachment, pride, favoritism, or instead by calmness, fairness, and dharmic intention.
Śakra (Indra) questions the interlocutor about a past period of prosperity—living by the ocean and enjoying pleasures—specifically asking what the person’s mind was like while sharing wealth with relatives, thereby testing the sincerity and dharmic quality of that generosity.