Shloka 25
Adhyāya 222 — ब्रह्मस्थानप्राप्ति: मोक्षधर्मे समत्वव्रतम्
Attaining the Brahman-Station: The Vow of Equanimity in Mokṣadharma
यहाँपर जो शुभ और अशुभ फलकी प्राप्ति होती है, उसमें लोग कर्मको ही कारण मानते हैं; अतः मैं तुमसे कर्मके विषयका ही पूर्णतया वर्णन करता हूँ, सुनो ।। यथा वेदयते कश्चिदोदनं वायसो हादन् । एवं सर्वाणि कर्माणि स्वभावस्यैव लक्षणम्,जैसे कोई कौआ कहीं गिरे हुए भातको खाते समय काँव-काँव करके अन्य काकोंको यह जता देता है कि यहाँ अन्न है, उसी प्रकार समस्त कर्म अपने स्वभावको ही सूचित करनेवाले हैं
yatra śubha-aśubha-phala-prāptir bhavati, tatra lokāḥ karmaiva kāraṇaṃ manyante; ataḥ ahaṃ te karma-viṣayaṃ samyag vakṣyāmi, śṛṇu. yathā vedyate kaścid odanaṃ vāyaso hādan, evaṃ sarvāṇi karmāṇi svabhāvasyaiva lakṣaṇam.
ഇവിടെ ശുഭാശുഭ ഫലപ്രാപ്തിക്ക് കാരണം കർമ്മമാണെന്ന് ആളുകൾ കരുതുന്നു; അതിനാൽ കർമ്മവിഷയം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പറയുന്നു—കേൾക്കുക. എവിടെയോ വീണുകിടക്കുന്ന ചോറു തിന്നുമ്പോൾ ഒരു കാക്ക ‘കാ-കാ’ എന്നു വിളിച്ച് മറ്റുകാക്കകൾക്ക് ഇവിടെ ആഹാരം ഉണ്ടെന്ന് അറിയിക്കുന്നതുപോലെ, എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും സ്വന്തം സ്വഭാവത്തെ തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങളാണ്—സ്വഭാവത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അടയാളങ്ങൾ.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Actions are not merely external causes producing results; they also function as indicators of one’s innate disposition (svabhāva). Observing conduct reveals character, just as a crow’s behavior reveals the presence of food.
Prahlāda addresses his listener and begins a focused explanation of karma, using a simple everyday analogy—crows calling while eating rice—to illustrate that deeds publicly disclose inner nature.