Shloka 221
श्रीशक्रसंवादः — The Dialogue of Śrī
Lakṣmī) and Śakra (Indra
जो देवताओं और पितरोंके साथ (अर्थात् उन्हें उनका भाग अर्पण करके) भोजन करते हैं, वे इस लोकमें पुत्र-पौत्रोंके साथ रहकर आनन्द भोगते हैं और परलोकमें भी उन्हें परम उत्तम गति प्राप्त होती है ।।
ye devatābhiḥ pitṛbhiś ca sārdhaṁ (tānāṁ bhāgaṁ samarpya) bhuñjate, te ’smin loke putra-pautraiḥ saha sthitvā ānandaṁ bhuñjate, paraloke ’pi ca teṣāṁ paramottamā gatiḥ prāpyate.
ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും അവരുടെ ഭാഗം അർപ്പിച്ച ശേഷമേ ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, ഈ ലോകത്തിൽ പുത്രപൗത്രന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു; പരലോകത്തും പരമോത്തമമായ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു. (ഇതി ശ്രീമഹാഭാരതേ ശാന്തിപർവണീ മോക്ഷധർമ്മപർവണീ ‘അമൃതപ്രാശനിക’ നാമ ഏകവിംശത്യധികദ്വിശതതമോऽധ്യായഃ.)
भीष्य उवाच
Educational Q&A
One should not consume food selfishly; eating becomes dharmic when preceded by offering the due portions to the gods and the ancestors. Such disciplined gratitude sustains family prosperity here and leads to an excellent posthumous destiny.
In Bhishma’s instruction within the Moksha-dharma section, he concludes a teaching on sanctified eating: the householder who honors devas and pitrs through offerings before meals enjoys happiness with descendants in this life and attains a superior state after death.