Shloka 20
Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
तस्मै परमकल्याय प्रणताय च धर्मत: । अब्रवीत् परम॑ मोक्ष यत् तत् सांख्येडभिधीयते
tasmai paramakalyāya praṇatāya ca dharmataḥ | abravīt paramaṃ mokṣaṃ yat tat sāṅkhye ’bhidhīyate ||
ധർമ്മാനുസരിച്ച് പാദങ്ങളിൽ പ്രണാമിച്ച് നമിച്ച, പരമ മംഗളസ്വഭാവമുള്ള അവനെ കണ്ട മുനിവരൻ പഞ്ചശിഖൻ അവനോട് പരമ മോക്ഷത്തെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിച്ചു—സാംഖ്യപരമ്പരയിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്ന ആ പരമ വിമുക്തിയെ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Supreme liberation (mokṣa) is imparted to a qualified seeker who approaches with humility and in accordance with dharma; the verse points to Sāṅkhya as a recognized framework for articulating that liberating knowledge.
A virtuous person approaches a sage with respectful prostration, demonstrating readiness and right conduct; recognizing this fitness, the sage responds by teaching the doctrine of the highest mokṣa as described in the Sāṅkhya tradition.